keuzes

Keuzes worden altijd gemaakt vanuit de kennis en ervaringen tot dat moment en met de toekomstvisie die je dan hebt. Achteraf blijkt vaak dat onze toekomstvisie niet helemaal juist was. De kunst is dan te bedenken dat de toekomst nou eenmaal niet maakbaar is. Er zullen altijd onvoorziene dingen gebeuren. Dingen waar je geen rekening mee had kunnen houden omdat je anders helemaal geen keuzes meer maakt en stopt met het leven leven.

Berggierslanden

Vandaag realiseerde ik me weer eens in wat voor mooie omgeving ik eigenlijk woon. Ondanks dat ik in een woonwijk woon heb ik de natuur op een steenworp afstand. Niet alleen het bijgelegen park is erg mooi maar de waterbekkens bij de Berggierslanden zijn adembenemend mooi.

Het gaat om een stuk land wat ze hebben ingericht om water op te vangen en af te voeren. Er door heen hebben ze een parcours van heel smalle paadjes en bruggetjes gelegd. De natuur mag hier zo'n beetje haar gang gaan. Er wordt niet gemaaid, men laat er schapen grazen. Sommigen zullen zeggen dat het een grote onkruidbende is. Ik geniet er steeds weer met volle teugen van de paardebloemen, de distels, de brandnetels, de dovenetels en al die andere planten die je nauwelijks meer ziet.

nieuwerwetse woorden

Vroeger op school werd het er bij ons in geramd. Een "c" sprak je uit als een "k" behalve als de "c" voor een "e" of een "i" stond dan sprak je het uit als een s-klank. Mijn eigen naam is daar een goed voorbeeld van. Het verbaast mij dan ook altijd hoe mensen het woord "sceptisch" uit spreken. Men heeft het dan niet over ( het in mijn ogen juiste) septisch maar men is skeptisch. Ik moet dan altijd weer denken aan een jongen uit een naburig dorp wat enkel dialect sprak. Hij skreef op skool altijd in een skrift.
Maar er blijken meer woorden te zijn die gemuteerd zijn. Zo schijn je tegenwoordig niet alleen een frikadelletje uit de muur te kunnen trekken maar ook een frikandelletje. En volgens mijn man's collegae uit het oosten woont er in Meppel ampart volk.
Ze;f ben ik ook niet vrij van twijfel over juist woordgebruik. Ik weet nog steeds niet of een boer nou op een boederij of op een boerderij woont.

Ambitie

Ambitie associeerde ik altijd met carrièregericht zijn. Als men mij vroeg of ik als steenbok zijnde mijzelf herkende in het ambitieus zijn antwoordde ik dan ook met een volmondig "nee". Ik geef namelijk geen zier om carrière maken.Ik wil wel werken en ik wil mijn werk ook zo goed mogelijk doen maar ik ambieer geen topfunctie.
Maar langzamerhand begint het mij duidelijk te worden dat je ambitie ook op een andere manier kan uitleggen. Ambitie kan ook betekenen alles uit jezelf  halen of de dingen die je doet goed willen doen.En zo bekeken ben ik juist rete-ambitieus. Als ik iets doe wil ik het goed doen. Ik wil weten dat ik mij 100% heb ingezet. ik wil mijn uiterste best hebben gedaan en eigenlijk wil ik dat ik het het beste van allemaal heb gedaan.
Kortom, ik leg de lat nogal hoog voor mezelf. Want ondanks dat ik een vrij hoge intelligentie heb, een redelijke mate van lenigheid en diverse kwaliteiten ben ik ook de eerste om toe te geven dat ik geen uitblinker ben. Als ik mijn best doe scoor ik waarschijnlijk net boven de middelmaat. En daar kan ik stevig van balen.
Een negatieve kant van mijn ambitie is dus dat ik niet snel tevreden ben over mijn prestaties. Een andere negatieve kant is dat ik bang ben te falen in mijn streven de dingen zo goed mogelijk te doen. Dit kan mij ervan weerhouden dingen te doen. Zo durf ik bijvoorbeeld maar weinig verhalen die in mijn hoofd rondzwerven op te schrijven. Ik ben bang dat ze niet goed genoeg zijn. Ik vind het moeilijk om in groepen te spreken omdat ik denk dat ik niet onderhoudend genoeg ben. Ik kan het werken aan mijn hobby wekenlang uit stellen omdat ik vrees dat het resultaat niet goed genoeg zal zijn. En zo zijn er nog veel meer dingen die ik niet doe omdat ik denk dat ik mijn eigen lat niet kan halen.
Zoals je ziet ben ik een goed voorbeeld van je eigen grootste tegenstander zijn. Die maatstaf heb ik dan weer wel bereikt.

drie

vandaag probeerde ik te hard mijn hoofd leeg te krijgen voor mooie en/of diepzinnige gedachten. Het enige wat ik steeds weer dacht was:"ik wil in bad." Dus dat ga ik zo maar doen

twee

de verwondering van een hond dat naar een grassprietje kijkt wat beweegt door de wind maakt me blij

De eerste

Er zit een verschil tussen de persoon die ik ben en de persoon die ik zou willen zijn. Het wordt tijd dat ik leer kijken vanuit de persoon die ik ben in plaats van alles vertalen naar hoe ik het had moeten doen om de persoon te worden die ik wil zijn