Vandaag realiseerde ik me weer eens in wat voor mooie omgeving ik eigenlijk woon. Ondanks dat ik in een woonwijk woon heb ik de natuur op een steenworp afstand. Niet alleen het bijgelegen park is erg mooi maar de waterbekkens bij de Berggierslanden zijn adembenemend mooi.
Het gaat om een stuk land wat ze hebben ingericht om water op te vangen en af te voeren. Er door heen hebben ze een parcours van heel smalle paadjes en bruggetjes gelegd. De natuur mag hier zo'n beetje haar gang gaan. Er wordt niet gemaaid, men laat er schapen grazen. Sommigen zullen zeggen dat het een grote onkruidbende is. Ik geniet er steeds weer met volle teugen van de paardebloemen, de distels, de brandnetels, de dovenetels en al die andere planten die je nauwelijks meer ziet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten