H

Henna: natuurlijk haarkleurmiddel
Haar: doelwit van henna
Handschoenen: bescherming voor de handen
Handschoenen vergeten aan te trekken: knaloranje handen

Fröbelkoorts

Ik heb al jarenlang een ernstige vorm van fröbelkoorts. Ik krijg de kriebels als ik zelfgemaakte kaarten zie. Ik wil meteen ook beginnen als ik door iemand zelfgemaakte sieraden zie. Als ik een zelfgebreide trui zie wil ik naar de winkel rennen om breipennen en wol te kopen. In gedachten zie ik mezelf al helemaal intensief bezig zijn met een waar kunstwerk.  In mijn gedachten schilder ik dat het een lieve lust is, ik brei de ene trui na de andere, natuurlijk met de mooiste en meest ingewikkelde patronen en de sieraden die ik maak zijn zo'n lust voor het oog dat iedereen ze wil hebben.
Helaas is zoals wel vaker de werkelijkheid net een beetje anders. Ik heb voor het betere knutsel- en fröbelwerk niet de juiste genen meegekregen. Ik kan geen geduld opbrengen voor priegelwerk met kleine onderdeeltjes. Tijdens het breien vind er ergens in mijn hersenen een kortsluiting plaats waardoor 100 steken de ene keer 50 cm breed is en de volgende keer maar 35 cm en laten we het maar niet hebben over afgegleden steken en een pen recht die averecht had moeten zijn. Tijdens het kaarten maken snijdt het papier mij vaker dan ik het papier en dat wat er op papier terecht komt als ik teken lijkt in de verste verte niet op dat wat ik in mijn hoofd heb.
Nee mijn creativiteit moet het niet hebben van mijn fröbelkunsten. Gelukkig is dat niet de enige manier om creatief te zijn.

De Verzamelaar

Onze afgebrande schuur heette in onze vriendenkring ‘Pandora’s doos’. Het ding was afgeladen vol met spullen die Paul de moeite van het bewaren waard vond. En hij vond veel dingen het waard om te bewaren. Het was al bijna standaard bij onze vrienden. Als je iets nodig had, een schroefje, een spanbandje, een ringetje of een afdichtdopje, vroeg je eerst aan Paul of hij dat misschien in zijn bewaardoos had. Het goede aan de brand was dan ook wel dat de schuur eens flink is opgeruimd. Helaas voor mij is Paul een echte verzamelaar en begint hij al weer gestaag een aardige voorraad dingen die handig zijn om te hebben op te bouwen. Maar het kan altijd erger.

Onze jongste zoon heeft de bewaar- en verzamelgenen van zijn vader geërfd. Hij hanteert alleen iets andere criteria. Hij wil gewoon alles bewaren. In de loop der tijd heeft hij alle playmobil die wij hebben op zijn kamer verzameld, net zo als alle lego, alle Pokemonspullen en alle speelgoedauto’s. Hij is bezig met de kinderboeken uit de boekenkast naar zijn kamer te verplaatsen, neemt afgedankt speelgoed van zijn broers dankbaar in ontvangst en probeert alle lege verpakkingen te annexeren voor zijn keukentje. Het liefst wil hij dat we alle kassabonnen bewaren en aan hem geven. Hij neemt zakken vol met steentjes, schelpjes en takjes mee naar boven en hij confisqueert alle lege opruimbakken.

Het allermooiste aan zijn verzamelingen vindt Karsten het uitstallen van al zijn spullen. Je breekt dan ook geregeld je nek als je zijn kamer binnen stapt. En af en toe, als onze aandacht wat is verslapt, loopt het de spuigaten uit. Je kunt dan letterlijk geen voet meer zetten in zijn kamer. Helaas kan Karsten zelf dan ook niet meer opruimen. Er zit niets anders op dan er samen met hem voor te gaan zitten en de boel uitzoeken. Geen prettig karwei met iemand die niets weg kan doen.

Na het terugverhuizen na de brand waren we weer even wat minder alert en streng geweest. Het was nu een ware veldslag op zijn kamer. Voor ponykamp hadden we al wat pogingen gedaan hem te laten opruimen maar die waren allemaal uitgelopen op een nog grotere bende. Na veel tranen hebben we overlegd dat ik deze keer de boel zou opruimen maar dat er dan wel meteen een heleboel spullen van zijn kamer af gaan zodat het overzichtelijker wordt. Ik ben erg benieuwd wat onze verzamelaar van het resultaat gaat vinden.

stil

soms denk ik dat ik beter mijn mond had kunnen houden, vaak ook dat ik beter iets had kunnen uit spreken.

keuzes

Keuzes worden altijd gemaakt vanuit de kennis en ervaringen tot dat moment en met de toekomstvisie die je dan hebt. Achteraf blijkt vaak dat onze toekomstvisie niet helemaal juist was. De kunst is dan te bedenken dat de toekomst nou eenmaal niet maakbaar is. Er zullen altijd onvoorziene dingen gebeuren. Dingen waar je geen rekening mee had kunnen houden omdat je anders helemaal geen keuzes meer maakt en stopt met het leven leven.

Berggierslanden

Vandaag realiseerde ik me weer eens in wat voor mooie omgeving ik eigenlijk woon. Ondanks dat ik in een woonwijk woon heb ik de natuur op een steenworp afstand. Niet alleen het bijgelegen park is erg mooi maar de waterbekkens bij de Berggierslanden zijn adembenemend mooi.

Het gaat om een stuk land wat ze hebben ingericht om water op te vangen en af te voeren. Er door heen hebben ze een parcours van heel smalle paadjes en bruggetjes gelegd. De natuur mag hier zo'n beetje haar gang gaan. Er wordt niet gemaaid, men laat er schapen grazen. Sommigen zullen zeggen dat het een grote onkruidbende is. Ik geniet er steeds weer met volle teugen van de paardebloemen, de distels, de brandnetels, de dovenetels en al die andere planten die je nauwelijks meer ziet.

nieuwerwetse woorden

Vroeger op school werd het er bij ons in geramd. Een "c" sprak je uit als een "k" behalve als de "c" voor een "e" of een "i" stond dan sprak je het uit als een s-klank. Mijn eigen naam is daar een goed voorbeeld van. Het verbaast mij dan ook altijd hoe mensen het woord "sceptisch" uit spreken. Men heeft het dan niet over ( het in mijn ogen juiste) septisch maar men is skeptisch. Ik moet dan altijd weer denken aan een jongen uit een naburig dorp wat enkel dialect sprak. Hij skreef op skool altijd in een skrift.
Maar er blijken meer woorden te zijn die gemuteerd zijn. Zo schijn je tegenwoordig niet alleen een frikadelletje uit de muur te kunnen trekken maar ook een frikandelletje. En volgens mijn man's collegae uit het oosten woont er in Meppel ampart volk.
Ze;f ben ik ook niet vrij van twijfel over juist woordgebruik. Ik weet nog steeds niet of een boer nou op een boederij of op een boerderij woont.