Fröbelkoorts

Ik heb al jarenlang een ernstige vorm van fröbelkoorts. Ik krijg de kriebels als ik zelfgemaakte kaarten zie. Ik wil meteen ook beginnen als ik door iemand zelfgemaakte sieraden zie. Als ik een zelfgebreide trui zie wil ik naar de winkel rennen om breipennen en wol te kopen. In gedachten zie ik mezelf al helemaal intensief bezig zijn met een waar kunstwerk.  In mijn gedachten schilder ik dat het een lieve lust is, ik brei de ene trui na de andere, natuurlijk met de mooiste en meest ingewikkelde patronen en de sieraden die ik maak zijn zo'n lust voor het oog dat iedereen ze wil hebben.
Helaas is zoals wel vaker de werkelijkheid net een beetje anders. Ik heb voor het betere knutsel- en fröbelwerk niet de juiste genen meegekregen. Ik kan geen geduld opbrengen voor priegelwerk met kleine onderdeeltjes. Tijdens het breien vind er ergens in mijn hersenen een kortsluiting plaats waardoor 100 steken de ene keer 50 cm breed is en de volgende keer maar 35 cm en laten we het maar niet hebben over afgegleden steken en een pen recht die averecht had moeten zijn. Tijdens het kaarten maken snijdt het papier mij vaker dan ik het papier en dat wat er op papier terecht komt als ik teken lijkt in de verste verte niet op dat wat ik in mijn hoofd heb.
Nee mijn creativiteit moet het niet hebben van mijn fröbelkunsten. Gelukkig is dat niet de enige manier om creatief te zijn.