Al weken is het een worsteling. Elke dag weer open ik vol goede moed mijn document en doe hard mijn best er een solide verhaal van te timmeren. Maar het wil niet vlotten. Geregeld verdwijnen er meer woorden in de prullenbak dan dat ik die dag heb geschreven. Na al dat werk staat de teller dan ook pas op 800 woorden. Veel te weinig natuurlijk. Nu moet er nog wel een staartstuk worden geschreven maar juist daar loopt het verhaal steeds weer op vast. Hoe kan ik hier op een logische manier een eind aan breien?
Ook gisteravond had ik het document weer openstaan maar de inspiratie wilde maar niet komen. Ik opende een ander document met een verhaal wat ik enkele weken terug heb geschreven. Dit verhaal had alles wat ik wilde. De sfeertekening was goed. Al direct in de inleiding was deze duidelijk neergezet. De gebeurtenissen waren uit het leven gegrepen en de emoties voelbaar. Maar dit was een verhaal wat nooit gepubliceerd mocht worden. Mijn kinderen kwamen er in voor op een manier die ik nooit wereldkundig zal maken. Niet in een publicatie.
Ik ging even naar buiten om te roken en mijn gedachten weer eens te ordenen. Terwijl ik daar mee bezig was, splitste zich een nieuwe gedacht af uit mijn continue stroom. Wat nou als ik de setting en sfeertekening eens gebruikte voor een ander persoon en de emoties aan een andere gebeurtenis koppelde? Er begint zich een idee te vormen in mijn hoofd. Snel maak ik mijn sigaret uit en ga weer achter het toetsenbord zitten. Het werkt. Als vanzelf rollen de woorden uit mijn toetsenbord en anderhalf uur later zet ik de laatste punt. Ik lees het verhaal nog een keer door en weet dat dit is waar ik naar op zoek was. Dit is wat ik wil met een verhaal.
Omdat ik nou eenmaal een tikje onzeker ben heb ik mijn verhaal ter beoordeling aan 2 vriendinnen gestuurd. Bijna direct krijg ik van de een de bevestiging van wat ik al dacht. Dit is het verhaal wat ik moet insturen. Hierin komt alles wat ik ben, denk en doe samen.
Dus met grote vreugde geef ik kennis van de geboorte van mijn keerpunt. Hoewel ik blij en trots ben houd ik hem voorlopig nog uit de publiciteit. Maar te zijner tijd mogen jullie allen er mee kennis maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten