mijn mening

de mening:zelfst.naamw. (v.) wat je vindt, je gedachten over iets

In Nederland hebben we vrijheid van meningsuiting vastgelegd in de grondwet. Het is het recht van alle Nederlanders. Een mooi recht waar we zuinig op moeten zijn.

Zoals de definitie hierboven al aangeeft is een mening datgene wat je ergens over denkt maar tijd om er even over na te denken is er niet, want de huidige tijd is snel. Informatie komt snel op ons af en in de honger naar meer informatie wordt steeds meer mensen om hun mening gevraagd.We worden massaal opgeroepen onze mening te geven via sms, twitter of straatinterviews. Zodra men er om vraagt behoor je je mening klaar te hebben en gebruik te maken van het recht deze te verkondigen. En dan is het niet de bedoeling dat je zegt:”Goh, ik heb eigenlijk geen idee want ik heb daar nog niet eerder over nagedacht.” Liever een instant-mening dan een doordachte, gefundeerde die wat langer op zich laat wachten.

Er wordt dus verwacht dat we een mening hebben, dat we deze verkondigen en ook dat we eraan vasthouden. We moeten namelijk staan voor onze mening. Waar we eerder nog wel eens een mening mochten bijstellen behoren we haar nu te verdedigen alsof het een vaste overtuiging is. En anders kunnen we ons er nog altijd achter verschuilen. Want ook al hebben we het bij het verkeerde eind, hebben we geroepen voor we alle feiten kenden of kwetsen we iemand met onze uitspraken, we hebben nou eenmaal een mening en het recht deze te uiten.

J.K Rowling laat Albus Perkamentus in ‘de steen der wijzen’zeggen : “De waarheid is iets prachtigs en vreselijks en moet met de grootst mogelijke omzichtigheid worden behandeld.”  Wat mij betreft geldt dit ook voor de vrijheid van meningsuiting.