Sinds jaar en dag gaan mijn jongste twee kinderen naar een zorgboerderij. En al vanaf de eerste dag met veel plezier. Alleen in vakanties stuitten we wel eens op wat weerstand om er naar toe te gaan. Ze vermaakten zich prima als ze er eenmaal waren, maar ze gingen steeds vaker onder protest heen. Dat dit voor niemand leuk was laat zich raden. Helaas waren er wat vakanties waarin manlief nachtdienst had en geen vrij kon krijgen. We zochten toevlucht tot het logeerhuis. Twee vakanties ging dit goed maar toen klonk het ons al bekende “Alweer????” weer volop. We gingen maar eens rond de tafel met de heertjes. Vakanties splitsen en verdelen tussen boerderij en logeerhuis bleek geen optie, maar per vakantie om en om konden ze wel mee akkoord gaan.
Toen het aanmeldformulier voor het logeerhuis voor deze periode kwam plande ik dan ook de voorjaarsvakantie niet in. Dat kon ook gemakkelijk want manlief had geen nachtdienst en ikzelf hoefde maar 1 ochtend te werken deze week. Ik wist dat we de aanmeldformulieren voor de boerderij altijd pas een paar dagen van te voren krijgen dus tegen die tijd konden we wel kijken wanneer en hoe vaak de jongens heen zouden gaan.
Vorige week kwam de mail voor de aanmelding met daarbij een programma voor de hele week. Sinds een aantal maanden is er namelijk een nieuwe leidinggevende op de afdeling kinderopvang gekomen en deze dame stroomt over van de leuke ideeën. Ik wist al dat ze voor de herfstvakantie een thema had bedacht maar voor deze vakantieweek had ze niet alleen een thema bedacht, ze had ook per dag een klein programma in elkaar gedraaid. Dit alles met het hoofdthema ‘wereldreis’. Alle dagen hadden drie onderdelen, te weten sport/spel, knutsel en eten/drinken. Elke dag had een ander land als thema en diende als leidraad voor de onderdelen van die dag. Zo was dinsdag het thema Italië en gingen de kinderen voetballen en natuurlijk pizza’s beleggen en opeten. Woensdag stond China centraal en stond er een Drakenspel op het programma en maakten de kinderen loempiaatjes. Ik was erg enthousiast over alle leuke dingen die ze hadden bedacht maar wist niet goed welke dagen ik moest uitkiezen voor de knullen. De enige dag die vaststond was de donderdag en de rest van de week moesten ze zelf maar kijken of ze heen wilden of niet.
Ik riep de middelste bij mij en vertelde hem over de mail. Toen ik hem liet lezen werd hij erg enthousiast. Zo enthousiast dat hij elke dag heen wilde. Gelukkig hebben we die ruimte in ons PGB dus ik kruiste voor hem alle dagen aan. Toen riep ik de jongste. Ik liet hem ook het verhaal lezen en hij was mogelijk nog enthousiaster. Ik stuurde dus maar een mailtje dat de jongens allebei alle dagen wilden komen.
Vandaag is de vierde dag dat de jongens naar de boerderij zijn. Tot nu toe zijn ze elke dag blij en vrolijk thuisgekomen, vol verhalen over de leuke dingen die ze hebben gedaan. Nog geen enkele ochtend hadden ze geen zin om vroeg op te staan. Integendeel. Voordat de bus komt hebben ze het al over wat ze die dag gaan doen. Het opdelen van de dag in 3 vaste onderdelen geeft veel structuur en houvast. Maar het allerfijnste vinden ze nog wel dat alle activiteiten nog steeds heel vrijblijvend zijn. Alles wordt aangeboden, maar ze mogen zelf kiezen of ze meedoen of lekker buiten gaan spelen. Vooral voor de middelste heel fijn want hij heeft een gruwelijke hekel aan knutsel- en priegelwerk.
Tevreden was ik altijd al over de opvang van de zorgboerderij. Het valt voor mij dan ook moeilijk te benoemen hoe blij ik ben met de nieuwe aanpak van de kinderopvang in de vakanties. Houd het er maar op, dat ik nu uitermate tevreden ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten