maandag 27 februari 2012

Geloof, geloof ik

Een paar maanden terug vroeg een vriendin of ik in God geloofde.Ik werd er even stil van.Mijn antwoord toen en nu is dat ik het eigenlijk niet weet.Soms ben ik er van overtuigd dat we een toevallige ontwikkeling in de historie van het universum zijn.En soms ben ik ervan overtuigd dat er een hogere macht is die dit alles heeft gecreëerd.Soms hoop ik dat er een God is,zodat er een reden voor ons bestaan is,dat het leven niet doelloos is.Maar ik heb ook momenten dat ik niet wil dat er een God is.Wat er allemaal wel niet uit zijn naam wordt gedaan,God zou er diep bedroefd van zijn. 
Het antwoord op de vraag luidt dus nee.Ik twijfel dus ik geloof niet. 
Iet s wat ik absoluut wel geloof is dat religie kracht en macht geeft.Karl Marx noemde het niet voor niks ” opium van het volk” 
Kracht omdat het mensen houvast biedt.Als ze zich netjes aan de regels houden komt alles wel goed.Als er iets naars gebeurt komt dat of doordat je je niet genoeg aan de regels houdt of je geloof wordt op de proef gesteld.Mensen houden van die duidelijkheid.Het geeft je leven zin.Het bepaald je plek en waarde in de maatschappij.Het maakt het leven overzichtelijk. 
En dat geeft de religies hun macht.Het nadeel van macht is dat maar heel weinig mensen hier verstandig mee om kunnen gaan.Macht maakt het slechtste in de mens los.Macht wil altijd groeien.Alleen de hele sterken en kundigen erkennen dit gevaar en kunnen er mee omgaan. 
Religie wordt ook gebruikt als wapen.Het wordt zeer geregeld in gezet om het eigen gelijk aan te tonen.Elke religie gaat ervan uit de enige echte waarheid in pacht te hebben.De rest van de wereld heeft dat alleen nog niet begrepen. 
Ik geloof niet in religie.Ik denk graag voor mezelf.Ik ben wars van de kerkelijke regeltjes.De normen die zij preken zijn eerbaar maar ze leven ze zelf zo weinig na.De 10 geboden zijn een prachtige leefwijzer.Waarom overtreedt men uit naam van God de eerste dan zo vaak? 
Ik geloof in mensen.Ik geloof dat er in elk mens goed en kwaad zit maar dat de mens geneigd is het kwaad te onderdrukken en het goede te laten bloeien.Ook dit geloof wordt geregeld op de proef gesteld,maar als overtuigd gelover zie ik altijd weer sprankjes hoop.Een mens dat vriendelijk doet.Een persoon die belangeloos iets voor een ander over heeft.De liefde tussen mensen.De onbevangenheid van een kind. 
Dit geeft mijn leven houvast.Hierin schuilt voor mij de hoop op goede tijden.En natuurlijk probeer ik zelf ook zo in het leven te staan.Laat mij maar lekker naïef in het leven staan.Ja ik ga af en toe hard op mijn bek,maar ik krijg er zo veel moois voor terug dat ik dat er graag voor over heb. 

2 opmerkingen:

  1. Mijn geloof is vooral in mezelf zodat ik ook in een ander kan geloven. Ik heb mijn eigen normen en waarden en die zie ik ook graag bij een ander. Neemt niet weg dat anderen weer andere dingen hebben die zij als normen waarden zien. Zolang ze binnen mijn grenzen liggen, accepteer ik die ook makkelijk. Dat maakt het ook mooi. Verschillende mensen, verschillende meningen en toch leeft het grootste gros van de bevolking met elkaar. De uitzonderingen slaan elkaar de hersens in vaak uit naam van een God.

    Nee laat mij maar geloven in mezelf zodat ik kan geloven in een ieder persoonlijk. Kan ik zelf kiezen met wie ik om ga. Dat is zo leuk!!

    Met andere woorden, ik ben het met je eens.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een dan hebben we het precies over waar het om gaat. God is niet buiten ons, maar in ons! We hebben allemaal die vonk die te zien is in de liefde volle daden in het leven. Religies eigenen zichzelf iets toe wat niet toe te eigenen is. Ieder van ons is een deel van het geheel en samen maken we de aarde tot wat ze is. Zodra we onze ego's kunnen laten en gaan luisteren naar de stem van ons hart, dan zijn we goden op aarde en zien we eindelijk dat we al in de hemel zijn! Nu leven we in de illusie van het ego en maken we de prachtige aarde tot hel .....

    BeantwoordenVerwijderen