Er hangt een mist om mijn hoofd.Een mist veroorzaakt door een wolk van twijfels.De mist vertroebelt mijn blik.Ik ben het zicht op mijn motieven kwijt.Mijn gevoel is versluierd .Mijn beoordelingsvermogen ziet wazig.En dat maakt me in de war.
Er moeten keuzes worden gemaakt en vragen worden beantwoord maar mijn zicht wil maar niet helder worden.Steeds weer trekt de mist van twijfels op.Elke keuze roept een andere mogelijkheid op.Elk antwoord veroorzaakt nieuwe vragen.
Ik tuur in de nevels om het landschap van gevolgen te overzien.Ik staar mij blind op alle mogelijkheden.
En zo dwaal ik rond in een woud van mogelijkheden en antwoorden.Ze doemen plotseling op uit de nevels van mijn gedachten.Ze overvallen me.Ze verwarren me.Ik kan ze niet in het juiste perspectief plaatsen.
Langzamerhand voel ik mijn andere zintuigen versterken.Ze nemen de functie van mijn zicht over.Maar ik durf er nog niet op te vertrouwen.Ik ben nog te afhankelijk van het zien.Ik hoop op een stevige wind die de mist zal verjagen.Ik wacht op een storm die zal woeden waarna de wereld helder als nooit tevoren zal zijn.
Maar afwachten heeft geen zin.Het pad voert mij gewoon verder.Het wacht niet op me.Ik zal moeten volgen.Ik zal de keuzes toch moeten maken.De vragen moeten worden beantwoord.Ik zal moeten afgaan op mijn andere zintuigen.Hoe eng ik het ook vind.
Ik zal mijn angst moeten overwinnen.Het onder ogen zien is de eerste stap.Pas als ik op mijzelf durf te vertrouwen zal de mist oplossen.Die verrekte mist veroorzaakt door twijfels.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten