Al heel wat jaren woon ik in een klein stadje met een treinstation.Dat heeft zijn voor- en zijn nadelen.Het grote voordeel is natuurlijk dat er een station is.Ik hoef geen kilometers te reizen voor ik in de trein kan stappen.Het nadeel is dat ik voor bijna elke eindbestemming minstens 1 keer moet overstappen.
Nu ben ik daar onderhand aardig op ingespeeld.Ik heb zelfs van deze nood een hele goede deugd gemaakt.
Omdat Meppel een klein en in OV-land onbeduidend stadje is zijn de aansluitingen verre van optimaal.Meestal moet ik in Zwolle 10 tot 20 minuten wachten voor de volgende trein vertrekt.Deze tijd benut ik door het roken van een sigaret,het halen van koffie en een broodje en als ik erg lang moet wachten duik ik het boekhandeltje in de stationshal nog even in voor wat leesvoer voor onderweg.
Bepakt en bezakt begeef ik mij dan naar het perron.Op het perron moet ik altijd even mijn reisschema controleren.Deze schrijf ik thuis altijd even op een briefje met tijd en perron van aankomst,tijd en perron van vertrek en de tijd en plek van aankomst.Dit briefje stop ik altijd heel zorgvuldig in mijn tas.Samen met een telefoon,een mp3-speler,een boek en een puzzelboekje en pen.Op het station is er in die tas nog een boek bijgekomen,is er een tijdschrift ingestopt en zorgvuldig boven op al deze troep ligt het broodje te wachten om in de trein opgepeuzeld te worden.Het is dus altijd een heel gehannes om het briefje te pakken te krijgen.
Als dat dan is gelukt stop ik het briefje weer terug.Ik neem eens een slok van mijn koffie(Auw!Nog steeds heet) en bedenk me dat ik mijn mp3-speler wel in mijn oren kan hangen.Dat dempt de holle en toch harde geluiden zo lekker.
Weer duik ik in mijn tas.Kopje koffie in de hand,broodje erbij,rommelen in de tas tussen alle spullen om het draadje met de oordopjes eruit te frummelen en de mp3-speler op te vissen.Oja,laat ik mijn telefoon ook maar even pakken want ik zou nog een sms’je sturen als ik in de trein zat.Ojee,mijn handen vol.Maar nergens meer een handig bankje om even je spullen op te zetten zodat je ongegeneerd met 2 handen in je tas kan gaan rommelen.Het lijkt wel of ze met de invoering van het rookverbod op perrons ook maar meteen al die bankjes waar je dan zo lekker tochtig en koud op kon zitten hebben verwijderd.Waar moet ik nu mijn uitstalling laten.Zuchtend laat ik de mp3-speler en de telefoon weer in de tas vallen.
De trein komt aan.Nogmaals controleer ik op de borden of dit de goede is en stap in.Ik zoek een plaatsje.Liefst heb ik een plekje met tafeltje zodat ik eindelijk mijn koffie en broodje kan parkeren.Dan kan ik eindelijk eens goed in mijn tas kijken om mijn telefoon op te diepen en dat sms’je versturen.Ook kan ik nu bij dat handige kleine zijvakje met rits om de oordoppen van de telefoon uit te halen.Laat die mp3-speler maar zitten.Ik luister wel naar de muziek op de telefoon.In lezen heb ik ook al geen zin meer en het tijdschrift kan me momenteel ook niet boeien.
In gedachten verzonken drink ik mijn koffie,eet mijn broodje en geniet van de buitenwereld die voorbij trekt.He,wat is reizen met de trein toch heerlijk ontspannend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten